سنّتى است تا روز قيامت ، يعنى تا روز قيامت هر كه نماز جمعه كذارد چنين مىكند . و نيز در تهذيب به اسناد صحيح از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : « من ترك ثلاث جمع متوالية » هر كه ترك كند سه نماز جمعه پياپى را « طبع اللّه على قلبه » « 1 » مهر كرد خداى بر دل او . و در روايت ديكر آمده بعد از اين كلام : « فإن ترك من غير علّة ثلاث جمع » پس اكر ترك كرد بى باعثى ضرورى سه جمعه را « فقد ترك ثلاث فرائض » پس به تحقيق ترك كرد سه فريضه را « ولايدع ثلاث فرائض من غير علّة » و وا نمىكذارد سه فريضه را بى ضرورتى « إلامنافق » « 2 » مكر كسى كه به دل ايمان نداشته باشد و به زبان اظهار كند . و نيز در تهذيب و استبصار به اسناد صحيح از زراره روايت كرد كه كفت : « حثّنا أبو عبداللّه - عليه السّلام » ترغيب كرد ما را امام جعفر صادق - عليه السلام - « على صلاة الجمعة » بر نماز جمعه « حتى ظننت أنّه يريد أن نأتيه » تا اين كه كمان كردم كه اراده دارد كه به نزد او بياييم و با او نماز بكذاريم « فقلت : نغدو عليك ؟ » پس كفتم : فردا بياييم ؟ « فقال : لا إنّما عنيت عندكم » « 3 » فرمود : نه خواستم كه پيش خود نماز بكذاريد . و اين به جهت آن بود كه آن حضرت در زمان تقيّه بود و نمىتوانست كه خود نماز جمعه بكذارد مكر با مخالفين ، ليكن اصحابش را در آن اوقات مقدور بود كه پنهان بكذارد . و نيز در هر دو كتاب به اسناد موثّق روايت كرده از عبدالملك بن اعين كه كفت : حضرت امام محمّد باقر - عليه السلام - به من كفت : « مثلك يهلك و لم يصل فريضة فرضها اللّه » مثل تويى هلاك شود و نكذارده باشد فريضه را كه خداى تعالى فرض

--> ( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 3 ، ص 238 . ( 2 ) . محاسن ، احمد بن محمد بن خالد برقى ( م 274 ق ) ، تحقيق سيد جلال الدين حسينى ، دار الكتب الاسلاميه ، ج 1 ، ص 85 . ( 3 ) . استبصار ، ج 1 ، ص 420 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 3 ، ص 239 .